President Santokhi moet leiderschap tonen en zich niet als manager opstellen

De afgelopen week bezocht een delegatie uit Suriname, onder leiding van president Santokhi Nederland. Tijdens dit werkbezoek werden naast de Koning ook leden van het Nederlands kabinet en andere ambtsdragers ontmoet, waaronder de burgemester van Amsteram. Daarnaast is ook de Anton de Kom Lezing door hem gedaan, waarvan menig overigens wellicht nooit eerder over heeft gehoord, maar dat geheel terzijde.

Tijdens het werkbezoek viel op dat ondanks de grote delegatie uit Suriname, een groot aantal overleggen en bezoeken door de president zelf werd gedaan. Dit waren onder andere:

• Bezoek aan het Amsterdam Universitair Medisch Centrum (AUMC) inzake een programma voor niertransplantatie.
• Bezoek aan de burgemeesters in Amsterdam en Rotterdam.
• Bezoek aan de VHP-achterban

Hierdoor is niet efficiënt gebruik gemaakt van de beperkt beschikbare tijd voor de gehele delegatie om kennismakingsbezoeken en werkbezoeken te plannen. 

Bij zijn terugkomst stelde de president dat hij zelf alle projecten zal coördineren. Daarmee neemt hij weer de rol van manager en niet de rol van president. Niet alleen neem hij daarmee een politiek risico, omdat elk probleem in de uitvoering of het nakomen van toezeggingen door de Surinaamse delegatie, aan de president zal worden toegeschreven. Dit geeft het idee dat er bij hem weinig vertrouwen is in de leden van zijn kabinet. De president zou kortom meer leiderschap moeten tonen, niet alleen door te delegeren aan de verantwoordelijken, zoals de minsters en ambtenaren, maar ook verantwoordelijkheid te nemen daar waar dat nodig is. 

Neem bijvoorbeeld de Anton de Kom Lezing, ongetwijfeld vond de president het een persoonlijke eer om deze lezing te doen, echter heeft hij daarmee zich onnodig kwetsbaar opgesteld en ruimte gegeven aan de aanvallen door een groep protestanten. Ware het niet verstandiger geweest dat de President zich als staatshoofd zou opstellen en zich daarmee boven elke persoonlijke aanval te verheffen ? Sterker, door niet in contact te treden met de protesterenden en geen argumenten met hun uit te wisselen, heeft de president de kans gemist om verdere polarisatie te voorkomen en de angel uit de weerstand te halen.

De keuze die de president maakt moeten steeds worden ingegeven door het staatsbelang, niet die van hemzelf en niet van zijn partij of achterban. Het afbreukrisico dat nu ontstaat is alleen maar groter geworden. Een slimme adviseur en meer aandacht voor communicatie zou een eerste stap kunnen zijn voor meer geloofwaardigheid en minder weerstand. 

Het staatshoofd moet nu resultaten laten zien, en het uitblijven ervan zal hem worden aangewreven door de keuzes die hij maakt. Mochten de resultaten van het werkbezoek uitblijven, dan is er maar één persoon om aan te spreken en wel de president. Hopelijk is hij zich hier terdege van bewust.